VNV Vliegvissen

Actueel Nieuws

Eerste zalmuitzetting in de Roer sinds 100 jaar

Voor het eerst sinds honderd jaar zullen in de Roer weer zalmpjes worden uitgezet. Op donderdag 25 maart gaan in het kader van het project 'Living North Sea' bij St. Odiliënberg 200 jonge zalmen te water. Daarvan zijn er 100 van transponders (zendertjes) voorzien om de migratieknelpunten die de vissen de op hun weg naar zee tegenkomen in kaart te brengen. Deze uitzetting is mede door ondersteuning van de Vereniging Nederlandse Vliegvissers mogelijk gemaakt.

Tot 1910 werden op diverse stromende wateren in Nederland kleine zalmpjes uitgezet om de visserij op deze soort in stand te houden. Dat lukte helaas niet: rond 1950 stierf de Atlantische zalm in zowel de Maas als de Rijn uit. Sinds 1986 wordt er gepoogd om de zalm middels uitzettingen weer terug te brengen in de Rijn en Maas – en vooral in het stroomgebied van de Rijn begint dit programma de laatste jaren zijn vruchten af te werpen.

De uitzetting op donderdag 25 maart dient een heel ander doel: het individueel volgen op hun reis naar de Noordzee van de honderd zalmpjes die operatief van een zendertje zijn voorzien. Dit gebeurt door middel van een uitgebreid netwerk van antennes die door Rijkswaterstaat op strategische plaatsen (stuwen, sluizen, splitsingen, vispassages en waterkrachtcentrales) op de bodem van waterwegen zijn geplaatst. Zo kan worden vastgesteld welke route de vissen volgen, waar de grootste knelpunten zitten en hoeveel zalmpjes uiteindelijk de Noordzee bereiken.

Van de honderd zalmpjes met zender zullen hopelijk tussen de tien tot twintig exemplaren de Noordzee bereiken. De in de Limburgse Roer uitgezette vissen komen namelijk nogal wat knelpunten tegen op hun weg naar zee: de waterkrachtcentrale bij Roermond (met visgeleidingssysteem), de waterkrachtcentrale bij Lith/Alphen (zonder visgeleidingssysteem, zodat vissen grote kans lopen in de turbines te worden verhakseld) en vermoedelijk de Haringvlietsluizen. Daarbij zijn roofvissen (snoek, snoekbaars en roofblei) en aalscholvers ook verantwoordelijk voor verliesposten. De zalmen die wel de zee bereiken, brengen vervolgens een tot drie jaar op de Atlantische Oceaan door alvorens weer terug te keren naar de Roer.

Dit onderzoek maakt deel uit van het EU-project 'Living North Sea'. Hierin werken verschillende organisaties uit alle landen aan de Noordzee met elkaar samen om de migratie van vissen tussen zoet en zout water te bevorderen. Sportvisserij Nederland is in Nederland trekker en initiatiefnemer van dit project. Bij dit deelproject wordt intensief samengewerkt met diverse organisaties in binnen- en buitenland, waaronder Rijkswaterstaat-Waterdienst, VBC Roerdal, Waterschap Roer en Overmaas, VNV, Federatie Zuidwest Nederland en Sportvisserij Limburg.

Er zijn 2 reacties op bovenstaand item
1	wolter schaap zegt:
	Op 30/03/2010

	Goede zaak. Nu maar hopen dat deze zalmpjes de gelegenheid krijgen om op te groeien tot volwassen exemplaren die weer terugkeren om hun natuurlijk werk (voortplanting) te kunnen volbrengen. Ben bang dat dit niet gaat lukken omdat de grootste rover (de beroepsvisser) er alles aan zal doen om ze voor die tijd weg te vangen met hun nettentuig. Valt mij trouwens wel op dat in het artikel deze grootste predator niet genoemd wordt.

2	Franklin Moquette zegt:
	Op 30/03/2010

	Beste Wolter, Dit onderzoek betreft alleen de migratie van de jonge zalmen naar zee. Tegen de tijd dat ze na 1 tot 3 jaar op de oceaan zouden terugkeren, zijn de kleine batterijtjes in de transponders helemaal leeg. Tijdens de trek naar zee ontstaan de grootste verliezen door de bovengenoemde oorzaken: waterkrachtcentrales (circa 25%) en predatie door snoek, snoekbaars, roofblei, meerval en niet te vergeten: aalscholvers. Daarbij vallen de verliezen doordat smolts in de fuiken of ankerkuilen van beroepsvissers zwemmen in het niets. Wat betreft de terugkerende volwassen zalmen ligt dat anders: geschat wordt dat tussen de 20 tot 50% van de volwassen zalmen in netten of fuiken van kustvissers of binnenvissers terechtkomen. Nauwkeurige getallen ontbreken omdat hiernaar geen gericht (praktijk) onderzoek is gedaan, ondanks dat het Zalmplatform hierop had aangedrongen. Het bleef helaas bij een 'papieren' bureaustudie van bestaand onderzoeksmateriaal en schattingen op grond van onbetrouwbare enquętes.