|  |
|
| | Breezy drift | Andere artikelen | | | Desmond Leary kijkt naar de lucht. Met licht samengeknepen ogen. Tegen al dat wit op het water. Hij kijkt naar de lucht; de wolken, de grijzen, de witten en de variaties erop. Die lucht, die mengeling van tonen grijs, is net even veranderd, iets anders geworden na het moment, even geleden, amper terug, dat hij er ook naar keek. Anderhalve minuut geleden. De blik der gewoonte, de blik van de vraag, de verwondering, of de blik van de wetenschap. Desmond concludeert dat het zal gaan regenen. Dat is wel zeker. Kijkt voor zich uit met de blik der wetenschap. Waarschijnlijk al binnen een half uur dus. Desmond knikt onopgemerkt, kijkt van zich af, zoekt en vindt de rotsen die naderbij komen. Twee sticks torenen als waarschuwing voor de rotsen boven water uit. De boot deint traag. Het water klotst, kruift, schuimt, welt, kuilt, glanst, van grijs naar blauw, schittert wit op en donkert dan van paars naar diep blauw, wordt weer grijs met antraciete strepen. Desmond zekert de rotsen, geeft twee slagen met de roeispaan, draait de kont van de jol wat bij. Dan dwaalt zijn blik weer over het grijze meer. Met de schuimbanen mee, zo over het meer gekanteld, vers geroerd, opgeklopt uit de noord-westenwind. Zijn blik glijdt langs de oever, zoemt in op twee visdieven, zweeft naar de geel bloeiende glorende gaspeldoorns op de rotsen. Ziet hij de schoolbus, opvallend geel, zich de weg banen als een trage rups langs de groenen in de heuvels. De grijzen in de bui en de zon die toch weer zin had. All of a sudden. Geel, lang en van dorp naar dorp. Het is nu even over vieren. Dus. School‘s out.
Desmond jr geeft Michael een stomp en weet Brendan te ontwijken. Patrick, Seamus en Johnny. Plotseling van achter de bank opspringend is daar Peter. Keten in de schoolbus. Desmond rolt terug in de gescheurde bank, stoot z’n hoofd tegen het raam, zit dan even afzijdig, kijkt naar buiten. Kijkt naar de achterste bank van de bus, gespiegeld in het deurraam, zwijgend met haar diepzwarte haar, Eileen. Eileen met de groene ogen, Eileen die... Hij kijkt verward vanuit het beslagen raam naar buiten. Het lichtende meer met aan de einder de eeuwige berg, de Nephin. De grote kolos die er altijd, vertrouwd en niet weg te denken is. Een hoge golf in de brede deining van de grijze einder. Altijd een toef langgerekt, uitgewaaid wit aan de top. Het meer aan haar voeten straalt in het lage namiddag licht. Lough Conn, meer van schoonheid, meer van geheimen en van dromen. Meer van mist, meer van stormen, van zwiepende regens. Water van eeuwige deining. Meer van grijs, van schuim en van ongekende zonsondergangen. Meer vol gevaren, in Noordwester storm, tijdens zwiepende ijsregens. Desmond jr. ziet de bekende boot, herkent het bekende silhouet. Zijn vader die vandaag vissen is, met twee gasten.Veegt het beslagen dof bestoeide raam. Het driepuntige silhouet wat na de bocht even licht vangt, dan weet Desmond zeker dat het zijn vader is. De zon draait traag met hen mee. Om de berg heen, kiert dan even als een lage spot over het water. Het licht blauw en groen van de jol spat lichtend op. ‘Breezy drift’, staat op de boeg met de hand geschilderd. Net niet strak genoeg, mooi beverig. Daar in het midden tussen die twee andere silhoueten van de gasten. Daar zit hij, roeispaan in een hand, rustig, waarschijnlijk iets uitleggend of vertellend. De opvallende hoed. En de gasten die hier om te vissen komen ieder jaar weer. Johnny springt plotseling bovenop hem en Seamus springt ertussenin. “C’ mon Desmond, you can do better than that!”
Desmond sr kijkt vanuit de boot de bus na. De bus verdwijnt om de bocht Taunaghmore in. De jongen is thuis. In ‘Breezy drift’ knikt iemand onmerkbaar, een zweem van een glimlach. Zijn zoon is thuis. Z’n blik dwaalt omhoog naar de ...." Oh Jeeez, missed the bloody bastard!!!".... Een meter of tien voor de boot draait een diepe kolk. Van een forel die honger had. Je moet bijzonder snel zijn bij deze vissen. Desmond zegt glimlachend tegen zijn gast; "Anyway, someone seemed to be interested". Hij vaart de boot naar een andere baai. Massbrook met nieuw vers water, een andere drift, een lange drift. De lijnen strekken zich. Desmond houdt met een riem de boot op koers. Ziet in de verte de grote baai, in het midden Rabbit Island, erachter Taunnaghmore. Zijn huis. Zijn gedachten dwalen, glijden terug in de tijd.
De trouwerij op veertien juli was rommelig. Eileen met de groene ogen en het ravenzwarte haar. Eileen uit Knockmore. Eileen waar om werd gevochten. Eileen die zwijgend, zonder omhaal voor hem koos. Veertien jaar geleden. Het was een bruiloftsfeest met een ongekende uitloper. Een daverende knokpartij. Het was zonnig op de dag zelf. De priester was op tijd, de klokken luidden. Het dorp liep uit en na de trouwerij vooral met gezwinde pas de pub in. Seamus was de eerste die tegen vieren aangeschoten bleek. Al snel gevolgd door Patrick en Mehale, de totale familie Sheehan. Alleen de allerkleinsten uit de grote schare kinderen kon men dat niet verwijten. Twee ervan hadden wel reeds overgegeven, volgestopt als ze werden met limonade en zoveel snoep dat je er wel misselijk van worden moest. De violen speelden, zon scheen door de morsige ramen van de pub en Eileen zweefde in zijn armen, dans na dans. De oude Patsy ronkend op de tafel. De vechtpartij was ontstaan toen hij en Eileen reeds weg waren. Ontstaan om niets, zomaar. Er rinkelde glas, er kraakte hout, flessen vielen en vlogen door de pub. Seamus riep nog vooral niet met volle flessen te gooien. Dat was de Goden verzoeken. “You hear!”...
Buiten lag Conn te glimmen in de zon. Visdieven kirden. Ruisend water, suizende wind uit het zuiden, jakkende zilvermeeuwen. Het getingel van de piano, het gezang en de violen verwaait over het water. Een schaterlach echoot tegen Bushy Island. Het geluid vervormt, zweeft weg de nevel der vergetelheid in.
Die eerste jaren van hun huwelijk scheen alleen de zon. Taunnaghmore is nimmer meer verlicht geweest dan in die eerste jaren van hun huwelijk. Er waren altijd bloemen. Het voorjaar duurde langer dan ooit. Zo ook de zomers. Het altijd overbelichte raam van hun woonkamer, de geraniums, de piano die ze gekregen hadden en... Eileen erachter. De herinnering aan de lichtvoetigheid van de eerste jaren, doet zijn gemoed volschieten. Hij kijkt snel van zich af, de troostende realiteit van de horizon in. Soms op vrijdagavonden, rond de kerst of tijdens andere festiviteiten, was Eileen dikwijls achter de piano te vinden geweest, samen met haar zilveren stem. Viel iedereen aanwezig in, zong de schitterende ballades mee en uit volle borst. Was er altijd wel iemand die een solo zong, iemand die dan lepels pakte of de viool. Eileen die zo’ n fantastische vrouw voor hem was, bleek het centrum van z’n leven, het lichtpunt in zijn brein. Alles draaide om haar. Eileen die hem na twee jaar een zoon schonk. De zon straalde die dag. Ze stond erop dat hij Desmond jr. heten zou. Desmond, love of his life. Lovier he was than anyone he knew. In die jaren was het vaak moeilijk voor hem geweest te kiezen tussen Eileen of Desmond jr. Een echte keuze was er trouwens niet, wel een fictieve, het antwoord bleek zoek. Toen Desmond 6 jaar was werd Eileen ziek. Meldde de tumor zich. Twee zwarte jaren volgden. Tot ze uitgestreden was, ze bleek en uitgemergeld wegzweefde de einder tegemoed. Verslagen bleef hij achter. De drank meldde zich. De uiteindelijk demonische kracht van de alcohol eiste zijn tol. Een vol jaar na de begrafenis vond men hem, vond hij zichzelf op een ochtend, meer dood dan levend terug aan het meer. De drank had zijn tol geëist. De liefde voor de jongen sleepte hem ook door die crisis heen. Door zijn donkerste, diepste dal. Hij vond tenslotte troost op het water, zijn geliefde meer. Zijn geliefde visserij op forel. Hij schafte de drank af en dompelde zich in de visserij. Door zijn grote kennis van het meer ging hij als vanzelf gidsen. Nam mensen mee naar de stekken waar het goed toeven was. Desmond werd een veel bevraagd en bezocht gids. Langzaam aan, scheen er zo nu en dan weer een zon in zijn leven.
Het is beginnen te regenen. Zoals voorspeld. Een zware bui roffelt over het meer. ‘t Loopt tegen vijven. De avond zet vroeg in. Ik zit achter in de boot, heb pijn in m’n lijf van de hele dag werpen, van het zitten op de comfortabele, maar toch uiteindelijk ernstig houten bank. De boot deint. Ik kijk naar Desmond. Hij zit schraag met z’n rug naar me toe. Het vriendelijke gezicht onder de nu druipende hoed. Ik ken Desmond al jaren. Hij was erg zwijgzaam vandaag. Overal om ons heen hangen nu regensluiers als grijze decorstukken. De zon is helemaal weg, het meer sombert. Twee vissen gevangen, drie gemist. Desmond zit daar stilletjes in de regen en houdt geroutineerd de boot op koers. Ik kijk naar hem en vraag me af wat er in hem omgaat. De hele dag is hij al zo stil, zit hij stil en wat somber voor zich uit te kijken. "Shall we call it a day Adrian?", vraagt Desmond zachtjes in mijn richting. "We should!", antwoord ik. Ik ben het eigenlijk ook best wel zat. "Desmond zegt: "Weet je, ik beloofde junior vanavond niet al te laat thuis te komen." "Gaan jullie iets gezelligs doen?". "Well... ach weet je Adrian, vijf jaar geleden, vandaag om precies te zijn, stierf de jongen z’n moeder, my dear wife.... Ye know and I..." Hij draait zich om, kijkt lang naar de Nephin. Start de motor. Het schuimspoor van de boot is lang en strak. De boot heft de golven tegemoet. Schuim spat, regen druilt. We ronden Rabbit island en zetten koers naar Coolin’ bay. Achter de luwte van het eiland ruist de regen in de stille baai. Op de nu donkere oever, daar waar de heuvels het landschap wellen, floept in Taunnaghmore een lampje aan. Desmond knikt onzichtbaar.
Ad Swier.
(Breezy Drift verscheen eerder in het boek ‘Swierigkeiten’, uitgegeven door de VNV) | | | | | | | 
Er is 1 reactie op bovenstaand item | | 1 | Wim ter Haar zegt: | | | Op 20/04/2013 | | | | | | Hoi Ad,
Dit verhaaltje laat mij wegzweven naar je verhaal van een traktor-betsuurder in de polder achter ju stek
groet
Wim (lekker nu met pensioen) | | | | | |
|
Reageer op bovenstaand item | |
|
| Aantal gevonden artikelen: 2 |
 |
| Artikel |
Geplaatst op: |
| Breezy drift |
27/09/2012 14:17 |
| Visserslatijn |
18/09/2008 16:49 |
| | | | | | |
|
|
