Eerste pinksterdag stond de finalewedstrijd van het NK op het programma.

Evenals vorig jaar streken de beste 30 vissers uit de voorrondes neer bij Visdorado “De Kool” in Heelweg.
De finalewedstrijd, gesponsord door vliegvis groothandel Elberse International uit Oss, werd een gedenkwaardige.

De voorbeschietingen:
Na zijn wervelende show in Biddinghuizen had bondscoach Peter Elberse de koppositie van het klassement veroverd. Van de favorieten waren slechts Zanis, (op 4 punten) Schmidt (6 punten) en Crooijmans(8 punten) in zijn kielzog gebleven. Door de enorme ervaring van Elberse stond het voor velen al min of meer vast dat hij zijn titel zou heroveren. Deze voorsprong zou hij nooit prijsgeven! De finalewedstrijd was nog slechts een formaliteit.

 De wedstrijd:
Warm weer en weinig wind maakten de wedstrijd tot een slagveld met een slechts paar hele goeie resultaten en een hoop teleurgestelde gezichten.  
Niets subtiel vissen. Hard en diep!!  Zo wilden de forellen het hebben.
De allerbeste forelvisser van Nederland, Johan ‘The Reservoir King’ Crooijmans declasseerde het gehele deelnemersveld door maar liefst 10 vissen uit de diepte aan zijn gele “Blob” te hypnotiseren. Gevolgd door Rob Pronk met 7 en Bram Zanis met 6 stuks. Bram Kwak kwakte zoals gebruikelijk zijn lijn vrolijk tot aan de overkant en ving 5 vissen. Annemarieke Slinger en Richard Prick van Wely visten hun beste wedstrijd ooit en nestelde zich respectievelijk op een 5^e  en 6^e plek.
De 3 vissen van Koops waren meer dan welkom om zijn gram te halen na 2 slechte uitslagen. Hij pakte de 7^e plek.
Vooraf werd voor de winst in de wedstrijd ernstig rekening gehouden met slopers als ‘Grandpa’ Grootemaat, Sapulette, Maas, Schmidt, Sir Edward en Kwisthout. Maar helaas, resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Deze mannen vingen slechts 1 of 2 vissen. Ook Peter Elberse ving slechts 2 visjes, maar de timing was subliem. Na NUL vissen in de eerste 3 manches wist hij ten einde raad toch nog een paar trucs uit de kast te trekken.1 Minuut voor tijd landde hij zijn tweede vis en vanwege het late tijdstip werd hij geen 16^e  met 1 vis, maar 8^e met 2 vissen.
Net voor Willem de Vries (9^e) en Martin de Hamer (10^e) die allebei de vissen iets eerder op de dag gevangen hadden.

De gevolgen voor het eindklassement:
Door de grote stilte gedurende de eerste paar manches in de vakken van Elberse, Horvers, Herrmann, Schmidt, Breed en Grootemaat leek het er lang op dat er nog maar 2 mannen in aanmerking kwamen voor de titel. Ondanks de overweldigende machtsdemonstratie van Johan Crooijmans kon hij de 4 klassementspunten achterstand op Bram Zanis niet wegwerken. Bram Zanis, alias “De Beer van de Meern” bleef Crooijmans op korte afstand volgen en gaf geen krimp. Door de score van Elberse in de laatste minuut wist ook hij een coup van Crooijmans te verhinderen. Vanaf heden zal “Elbi” de geuzennaam “Duitse Peter” met zich mee moeten dragen.
Door uiteindelijk te ‘blanken’ bewezen Wouter Herrmann en Dirk Breed zichzelf geen goede dienst. Ze kukelden beiden de top 10 uit.

Top 10, louter toppers.
Het Nederlands Kampioenschap heeft dit jaar een prachtige top 10 opgeleverd. Bert Schmidt heeft een ijzersterke opvolger. Bram, wiens gouden medaille al een paar jaar in de lucht hing, vist al jaren met de besten mee en kan zowel op open water als op forelvijvers goed uit de voeten. Qua fanatisme en inzet past hij ook perfect in het rijtje overwinnaars van de laatste jaren. Zijn uitverkiezing in het WK-team voor Polen wordt hiermee eens temeer gerechtvaardigd. De hele top-10 van dit jaar heeft een enorm hoge blingbling gehalte. Negen van de tien vissers uit de top van het klassement hebben minimaal één gouden of zilveren medaille op hun c.v.
Hieruit valt op te maken dat wedstrijdvissen meer is dan stom geluk hebben.

De Teams:

 Maar liefst 11 complete teams verschenen in september aan de start. Dat aantal was voor aanvang van de finale uitgedund tot 6. De rest had niet meer de minimaal vereiste 3 deelnemers in de laatste wedstrijd.  Ook dit jaar bleek het “Spro-Gamakatsu” Team van de Ruischvoorn uit Tilburg oppermachtig. Ondanks de steeds sterker wordende concurrentie wist deze vereniging voor de derde maal (na 2005,2009) het goud te grijpen. De mix van reservoir ervaring van Johan Crooijmans, de rust van Sir Edward, het instinct van Sapu, de strijdlust van Schmidt en de beschikbare vrije tijd van Ton van Gelder bleek wederom dodelijk accuraat.  

Fly Out, met maar liefst 3 teams aan de start, wist het eerste team naar de 2^e plaats te loodsen. Wederom dus geen titel van Grootemaat en de zijne

“Elbi” Midden Brabant kwam ondanks hoog gespannen verwachtingen niet verder dan een 3^e plaats.

 _{Auteur:Bert Schmitz}

Klik hier voor het beeldverslag van deze wedstrijd