OPENING DAY

(Sjoerd V, 1991)

 

 

Daar zou ik wel eens een grote "northern" aan willen zien, zei mijn neef John, toen ik hem mijn #6 vlieghengel liet zien, waarmede ik van plan was wat van deze Amerikaanse snoeken te verschalken. Dit zou moeten gebeuren op en na "Opening Day" zaterdag 11 mei jl. Heel de staat Minnesota in de USA was in de ban van deze dag. Reclame op TV voor van alles en nog wat, zoals snelle boten, buitenboord motoren, kunstaas, restaurants nabij een meer, frisdranken om mee te nemen etc. We hadden het plan gemaakt om pas om 4 uur 's middags naar Lake Thirteen te gaan, want zo tegen de avond was het het mooist op het meer en heerlijk rustig. Je hoorde alleen de geluiden van de dieren. We voeren kalm het meer op met de elektrische motor aan. Hierdoor is het zeer goed mogelijk met de vlieghengel een lijn te werpen, zonder dat deze direct achter de boot komt te liggen. Na een uurtje had ik met John's spinhengel nog steeds niets gevangen en ik vroeg hem naar een ondiepe zandplaat te varen, waar de wilde rijst gewoonlijk groeit. Het water boven deze zandplaat was ongeveer een meter en de nieuwe scheuten van de wilde rijst waren al zichtbaar. Na enkele worpen was het raak. De eerste northern had zich aangediend. De northern is een goede vechter en neemt diverse malen een fikse run en wil daarbij ook nogal eens over de kop rollen en uit het water springen. Het was een mooi getekende snoek van ongeveer zestig centimeter lengte. Na twee worpen was het weer raak. Het gezicht van John tekende ongeloof uit: dat er op een streamer van bucktail zo gemakkelijk werd gevangen en op het door hem gebruikte kunstaas had hij nog geen slootje gehad.

Ook deze keer was het er eentje van zo'n vijftig, zestig centimeter, die de hengel geruime tijd krom deed staan. Nu was het de beurt aan John om er een aan de kieuwen te komen. Weer een snoek uit dezelfde prijsklasse en even mooi getekend als de beide voorgaande exemplaren.

Na weer enige keren ingewonnen te hebben was het alsof er een sneltrein met de streamer vandoor ging. De vliegenlijn welke door het strippen los in de boot lag werd door m'n vingers getrokken, alsmede een fiks stuk dat van de reel werd afgesleurd. De hengel stond krom en aan het andere eind van de lijn was een of ander zich flink aan het kwaad maken Voorzichtig begon ik binnen te strippen, maar de andere kant wilde daar niet veel van weten. Na veel gespetter en verwoede uitloop­pogingen kwam ook deze northern uitgeput langszij. prachtexemplaar van 81 centimeter. Jammer genoeg komt de dag van vertrek altijd te vroeg, maar ik heb me voorgenomen om in Weer zo'n mooie snoek, maar ditmaal van zo'n 80, 85 centimeter lengte . Jij zit aan je limiet", zei John, maar ik ben er nog niet aan, dus ga maar door." Er werd daarna nog heel wat lijn uitgeworpen, maar er werd geen vis meer gevangen. Daarna keerden we voldaan huiswaarts.


's Avonds werden er plannen bekokstoofd om te gaan vissen op Lake Hart, waar de paaiplaatsen zijn voor de northerns uit de omliggende meren. Die dag vroeg op, om vijf uur al, en met de Canadese kano op het dak van de auto gingen we richting Lake Hart. Bij een riviertje dat in het meer stroomt de kano afgeladen. hengeis er in en de Kano het meer ingeduwd. We peddelden stroomafwaarts, hadden wat moeite langs een beverburcht te komen, maar verder ging het gladjes. Bij de monding van het riviertje vroeg John me om mijn hengel hier eens uit te werpen. De streamer was nauwelijks in het water beland of er hing al een northern aan van 45 cm. De slappe wind liet de kano langzaam over het meer driften, zodat wij ondertussen konden vissen en hoe! De een na de andere northern werd aan de spinner of aan de streamer gehaakt. Het was ingooien, binnen strippen en hangen. Na een kort gevecht werden ze vermoeid weer in hun element teruggezet. Ze waren allemaal tussen de 30 en 50cm lang en mooi van tekening.

Na enkele uren vonden we dat we maar weer terug moesten, want vissen maakt hongerig, zoals men weet. En 's ochtends vroeg hadden we niet al teveel gegeten. Richting riviertje gepeddeld en af en toe maar weer een lijntje uitgeworpen. Vlak bij de boot kwam ik vast te zitten. Na enkele pogingen om de streamer te redden bewoog de lijn zich van me af, in plaats van naar mij toe. Langzaam, maar onstuitbaar werd er meer lijn afgenomen. We begrepen toen dat er beneden een snoek zich aan de streamer had vergrepen. In het begin was er van een gevecht geen sprake, de snoek hield zich kalm, kwam richting kano en trok naar believen weer wat lijn af. Maar de druk van de hengel ging ook meespreken, zodat de snoek langzaam terrein verloor. In de buurt van de kano begon het spektakel: flitsende sprongen en koprollen werden afgewisseld met lange runs. Aangezien een Canadese kano nu niet bepaald een comfortabele boot is, de bewegingsvrijheid houdt bepaald niet over, is het drillen van een snoek hieruit geen gemakkelijke opgave. De druk van de van hengel werd de snoek uiteindelijk toch te machtig en na geruime tijd kwam ook deze op zijn zij langs de boot te liggen, waarna ze door John vakkundig in de boot werd geholpen.