Karpersex

(schrijver onbekend, 1992)


 Het was half vier en Leo was net naar de tandarts geweest om voorgoed afscheid te nemen van een van zijn kiezen. Met nog wat pijn in zijn kaak en een ietwat gezwollen wang vertrok hij naar de waterkant. Zijn vriendin trok zijn geestelijke vermogens ernstig in twijfel maar hij hield vol dat hij door Petrus rijkelijk beloond zou worden.

Eenmaal aangekomen, opgetuigd en ingegooid zat hij roerloos, genietend van zijn bakkie koffie, waarvan een groot deel via zijn nog wat afhangend, gevoelloos lipje op zijn jas druppelde.

De uren vergingen, terwijl hij wat in de Viskrant las. Hij zat lekker rustig onder zijn plu, droog en uit de wind, mijn liefje wat wil je nog meer. Opeens zag hij zijn hengeltoppen met schichtige tikken heen en weer gaan. Hij veerde omhoog, maar het bleek loos alarm. Het was zijn vriendin die tafeltje dekje speelde en soep kwam brengen. Soep met stokbrood. Na even gezellig gebabbeld en gegeten te hebben, verdween ze weer met voorzichtige stappen.

Het was half tien en Leo genoot van een ransuil die zijn maaltijd probeerde te bemachtigen onder een mooie zonsondergang. Wat een rust....

Van het keiharde fluiten van zijn Optonic schrok Leo (en de uil) zo geweldig dat hij haast met zijn karperstoeltje naar achteren klapte. Hij rende naar zijn hengel, terwijl de nog steeds fluitende optonic ernstige associaties aan een tandartsboor opwierp. Directe actie was vereist en met een ferme tik zette hij de haak. Alsof een Porsche aan zijn lijn was vastgeknoopt accelereerde de vis naar het midden van de plas. Tien, 20, 30 40 meter lijn of het niks was. Hij viste met een 2 1/2 Ibs hengel en 30/100 lijn, dus kon hij behoorlijk in zijn hengel hangen, maar de vis ging gewoon door. Zijn record was 21 pond en het idee dat deze vis daar wel eens dicht tegenaan kon liggen maakte hem toch wel wat zenuwachtig.

Eindelijk kwam de vis terug, richting rieten palen. Zijn vismaat die ondertussen was komen aanlopen, had alles aanschouwd. Zonder twijfelen liep hij het water in om de vis bij het riet weg te houden. Dit had tot resultaat dat de vis het wijde sop weer koos.

Vijf minuten verstreken en de vis was nu voor de kant aan het zigzaggen en leek al een beetje moe te worden. Opeens zagen we een geweldige kop, een flank, een staart. Op dat moment gingen al hun haren recht overeind staan en werden ze even stil: het was een regelrechte gigant van wel bijna 30 pond. Zo'n schubkarper die je eigenlijk alleen uit foto's in boeken kent.

Even later schepten ze de vis. Hij woog 28.6 pond bij een lengte van 88 cm. Een plaatje om te zien. Leo kon nauwelijks bevatten dat hij eindelijk zijn record had gebroken met deze
28+ponder. Hij was door het dolle heen. Hij riep:
„Dit is nog mooier dan sex".

Wat zijn vriendin derhalve die avond aan hem heeft gehad weet ik niet, maar het zal niet veel geweest zijn. (Misschien wel niks). Ze hoorde hem 's nachts nog wel in zijn slaap schreeuwen: „Ja, JA, J A, 28 pond, 28 pond, ja JA,JA!!!!!!"