VISSERSLATIJN?

Dode Zeeforel Aast Echt Niet

 

 

Het volgende speelde zich ongeveer drie jaar geleden af aan een privé beat van de River Kent.

Twee leden van onze club visten op een middag samen op zalm en zeeforel. De regenval had de waterstand aardig omhoog gejaagd en onze kansen om daadwerkelijk een mooie vis te vangen waren behoorlijk. Maar hoewel we behoorlijk wat vis zagen springen, bijten wilde er geen een.

Tenslotte besloot Dennis, de oudste van de twee, een trosje wormen te laten drijven door een mooie diepe put. Hij had dit zo'n tien minuten gedaan toen hij een mooie, stevige aanbeet kreeg die geen misverstand liet bestaan: „Hangen! Callum kun je vlug even hier komen om de vis voor me te scheppen? Toen Callum arriveerde zag hij nog net hoe er een zeeforel van maar liefst een pond of vijf werd binnen gedraaid zonder tegenstand te bieden. Het gevecht was binnen een minuut voorbij en de vis lag in het net, klaar voor inspectie. „Hij is dood Dennis," riep Callum uit. „Hoe heb je in vredesnaam die haak in zijn bek gekregen?"

„Ja luister nou es Callum, ik voelde een aanbeet, heb geslagen en het resultaat ligt nu echt voor je eigen ogen, kijk verdorie maar je ziet toch dat de lijn zijn bek inloopt",, antwoordde Callum, ietwat geïrriteerd.

Het tweetal boog zich over de vis, zich afvragend wat er nu gebeurd kon zijn, toen plotseling de maag van de vis op en neer begon te gaan. Callum zette zijn voet op de vis en gaf een ruk aan de lijn, waarop tot ontzetting van beide vissers een paling van zo'n anderhalve pond naar buiten gleed.

De enige verklaring die ze konden bedenken was dat de paling eerst door de bek van de dode vis naar binnen was geglipt, waarop hij was begonnen het binnenste weg te vreten. Net toen het trosje wormen voorbij dreef moei de paling net zijn kop naar buiten hebben gestoken, de worm gegrepen, waarna hij weer naar binnen was gedoken...