Piscis non olet ???
(een Ierlandvisser, 1993)



Vandaag de dag nog, maar vroeger helemaal, barstte de Moy van de zalm. Een fors gedeelte daarvan werd en wordt weggevangen door de commerciële visserij, een ander deel door de dik betalende sportvissers. En de plaatselijke bevolking dan, zou je denken, die komt er maar bekaaid af. Ogenschijnlijk wel, maar vreemd genoeg wordt er 's avonds altijd verse zalm aangeboden in de kroegen langs de Moy. Een hengel met een dikke lijn en een paar forse dreggen doet wonderen. En soms doen er mensen mee aan die strooptochten waarvan je het helemaal niet verwacht.

In vroeger jaren zetelde het management van de Moy Fishery in een gebouwtje langs de oever van de Ridgepool, op 50 meter van de brug. Het toilet bevond zich in een uitbouwtje dat middels een brede buis regelrecht uitmondde boven het langs suizende water. Nou ja, toilet, een plank met een gat er in, dat was het wel. Op zekere dag zag het stelletje baliekluivers dat zich altijd op de brug bevindt, een zalm springen. Nu is dat op zich niet zo vreemd in een pool waar zich op goede dagen wel een duizend stuks kunnen ophouden. Maar het vreemde was dat die zalm wel sprong, maar niet meer in het water belandde. Integendeel de zalm spartelde verder omhoog totdat hij door het afvoergat van het toilet uit zicht verdween. En tien minuten later gebeurde hetzelfde, en toen weer. Iemand had een leuk stekkie gevonden in de plee van het kantoor.

Geen wonder dat het animo niet erg groot was, toen een gerespecteerd lid van het management 's avonds wat zalm te koop aanbood in de kroeg. Geld mag misschien niet stinken, wat je er voor koopt soms wel!