Broeder in Petrus

(vanuit het Engels vertaald door Rob)

 Mijn broer moet altijd maar luisteren naar mijn vriend en ik als we enthousiast over vissen zitten te kletsen en over de geweldige vangsten die de wel niet maken.
Na een paar weken van hersenspoelingen is hij dan wel zo ver dat hij wel weer eens met ons mee wil. Nu is mijn broer niet bepaald de beste visser ter wereld: hij hoeft maar naar een molen te kijken of de lijn geeft de mooiste pruiken te zien of draait zich ergens in het inwendige muurvast. En wat zijn aanslag betreft zou hij een olifant de slagtanden uit de bek kunnen rukken. Maar zijn resultaten laten vaak iedereen versteld staan.

Ik herinner me nog zijn eerste zalm. Wij kwamen gepakt en gezakt bij een mooie pool aan, maar broerlief maakte niet veel omwegen. Hij hing een worm aan een haak en liet de hele handel aan een dobber wegdrijven, terwijl mijn vriend en ik nog niet eens hadden besloten met welke streamer we zouden vissen. Een paar seconden later klonk er al een luide kreet over het water. Ik zag nog net hoe een zalm van 5 pond over het wateroppervlak werd getrokken en de kant op gesleurd, terwijl broertje als een razende aan zijn molen stond te draaien. De vis wist niet wat hem was overkomen en lag adem happend met een soort shock op het gras. Ik keek zwaar geschokt en adem happend naar mijn broer; hij grijnsde van oor tot oor. Het bleef de enige vangst van die dag.

Een andere keer gingen we met z'n drieën op de bruine forel. Mijn vriend en ik hadden er allebei al een paar, van zo'n half pondje per stuk, maar broertje had nog geen stootje gehad en daar het zo'n beetje tijd om op te breken besloten we hem een beetje te gaan plagen. Een minuut later liep zijn lijn strak, de hengel ging krom staan en... een gigantische tak kwam uit het water! Mijn vriend en ik vielen bijna dubbel van het lachen toen die eeuwige grijns bij mijn broer eindelijk eens verdween, ....na ongeveer een minuut schoot de tak plots weer los van de lijn. Maar binnen een paar seconden begon zijn hengel top weer te trillen en op en neer te dansen, ons gelach verstomde en een paar minuten later gleed een schitterende regenboogforel in het landingsnet. Een regenboog, zo vernamen we later, die ontsnapt moest zijn uit de forellenkwekerij aan het eind van het meer.

Wij liepen naar huis in ijzig stilzwijgen; broerlief had uiteraard weer die gehate grijns op zijn gelaat.