R 1 P
(John P, 1996)

Onze 29e jaarlijkse trip naar Ierland moest gezien de langdurige voorbereidingen en reservering van enige wereldberoemde pools na vele magere en veelal Bullistische jaren deze keer wel echt een succes worden. De Ierland kriebels en de hiermede gepaard gaande activiteiten staken dit jaar wel heel vroeg de kop op. Zo begon ondergetekende al in januari met het binden van zalmvliegen die op hun beurt werden opgevolgd door forelversies die volgens de schrijvers in Trout en Salmon “DE” vangers zouden zijn in onze vakantiemaand (ruim 3 weken) juni. Zelfs mijn visvriend R, u weet wel, nee, ik noem geen namen, was bevangen door de Ierlandkoorts. Zelfs hij zat dingen te binden. Voor het eerst in vele jaren zou mijn doos “vangers” het gegraai van zijn vingers bespaard blijven.

Onze vakantie bevatte naast de voorbereidingen het bezoek aan 3 toplocaties. Als eerste zou het rivieren stelsel van de Suir, Nir en Tar 4 (vis) dagen worden bezocht. Dit systeem staat bekend als zeer productief en is een catch en release visserij. De volgende (4) visdagen zouden worden besteed op Lough Sheelin, een meer waar heel veel grote bruine forellen worden gevangen. Het overgrote deel van het bestand is boven de 4 pond. Jaarlijks worden er hier honderden gevangen tussen de 6 en 11 pond en dit aan de vlieg! De derde en laatste vislocatie was de wereldberoemde en zalm rijkste rivier van Europa “de MOY”.

Onze belevenissen, vangsten, verdrietige en treurige zaken zal ik hierna in volgorde proberen te verhalen.

Tijdens de voorbereidingen.

Hoera, eindelijk, de bevestiging is binnen. Hiermee meldde de mijn vriend zich, u weet wel, R, hij-van-ik-noem-geen-namen. Deze bevestiging betrof onze aanvraag om te mogen vissen op de Ridge Pool en de Cathedral-beat. Na jarenlang vragen, soebatten en smeken hadden wij eindelijk drie dagen toegewezen gekregen voor dit unieke water. Voor dit water, waar per dag slechts 23 hengels worden toegelaten komen er in januari voldoende aanvragen binnen om 20.000 hengeldagen te vullen. Dit afgezet tegen het visseizoen van ongeveer 120 dagen komt dit overeen met 869 hengels per dag. Ruim de helft van de aanvragen zijn voor de maanden juni/juli. Waarbij dient te worden opgemerkt dat vaste gasten ook nog eens voorgaan. U kunt dus uitrekenen hoeveel kans u maakt om er te vissen. Niks dus!

Een kleine week voor vertrek kwam mijn vriend, R, nee namen noem ik niet, langs en gaf mij de reservering om deze bij de overige papieren te bewaren. Bij het nalezen van het geschrevene bleek mij dat we een slordige maand later werden verwacht dan dat er oorspronkelijk was toegezegd. Alle reserveringen en de overtocht waren reeds gedaan en betaald zodat de vakantie niet was te verzetten. Vele telefoontjes en faxen later kregen we eindelijk de goede datum maar wel tegen inlevering van een visdag (2 hengels) op de Cathedral-beat.

 

Het vissen op de Suir, Nir en Tar.

Het geluk was niet met ons. Geen zuchtje wind, een staalblauwe lucht, hoge temperaturen en overdag geen kringetje op het water te zien. Na vier dagen van hard werken (werktijden van 10.00 tot 18.00 en van 20.00 tot donker) was de score voor ons samen 1 redelijke forel en een stuk of acht kleintjes. Was er dan geen vis? Jawel hoor. Heel veel, getuige de evening rise zat het water overvol. Op sommige plaatsen leek het water wel te koken. Alle meegebrachte en uiteraard de ter plaatse bijgekochte, door een expert gebonden vliegen kregen zonder succes een eerlijke beurt aan onze leader.


Het vissen op Lough Sheelin.

Het weer bleef stralend. Dit tot groot genoegen van onze reeds aardig bruinende hoofden en armen. Bij aankomst in Finea, de woonplaats van onze gastheer voor de komende 3 hengeldagen, zagen we net enige vissers vertrekken naar het meer met in hun handen spinhengels voorzien van pluggen. Voorwaar een vreemd gezicht op een water wat bekend staat als forelmeer. Toen ze die avond terug kwamen kregen we als uitleg: Ja je moet wat onder deze weersomstandigheden. Forel valt er in dit weer niet te vangen en we zijn hier tenslotte om te vissen. Zo vangen we elke dag wel een paar snoekjes in het meer. Echte snoekspullen hadden we niet bij ons maar met wat improvisatie kom je een heel eind. Met gebruik van wat zalmlepels en een stukje corastrong als onderlijn kom je toch ook een heel eind. In deze drie dagen hebben we samen 97 snoeken boven water gehaald die in lengte varieerden tussen de 40 en 102 centimeter. En forel? Niet een gevangen. Waarschijnlijk hebben we er wel een zien springen. Alhoewel met zoveel snoek in het water het ook best iets anders zou kunnen zijn geweest. Wie de meeste en grootste snoeken heeft gevangen? Ach laten we daar maar niet over praten. Misschien is de volgende opmerking voldoende. In mijn visdoos bevonden zich twee ruim 20 jaar oude orka lepels waar zich in de loop der jaren al menige zalm en snoek aan had vergrepen. Het zal duidelijk zijn dat ik gezien de vele herinneringen aan deze lepels ze koesterde als….

U begrijpt het al. Ik heb ze niet meer en verspeeld heb ik ze ook niet. R, nee namen noem ik niet, wou ook iets vangen en toen heb ik ze uitgeleend. Nee dat R1P in de kop van dit geschrift staat niet op deze lepels, dat komt nog.

 

Het vissen op de Moy en omgeving

Het weer werd met de dag slechter. Kouder en er kwam meer wind en bewolking. Ideale omstandigheden voor de zalmvisserij. Onze eerste sessie op de Ridge Pool waar we een hengel moesten delen begon om 14.00 uur tot donker. Het tij was pas laat in de avond zodat we de hele sessie onder de meest ideale omstandigheden konden vissen. De ochtend sessie had al heel wat zalm op de kant doen belanden en het zou gezien het tij in de loop van de dag nog wel beter worden. Ik ging als eerste het water in en binnen drie minuten was ik al in gevecht met een flinke zalm. Hij was de sterkste of ik had hem gewoon niet goed gehaakt. Mijn medevissers, er staan op deze pool slechts 5 vissers tegelijk in het water, deden het beter en zowel voor als achter mij werd er gevangen. Om een lang verhaal kort te maken ik zag kans die dag vier zalmen te haken en ze allemaal weer te verspelen. Bij het uit het water komen na mijn laatste beurt zei mijn vriend, die nog geen enkele aanbeet had gehad, zou het Bullisme soms besmettelijk zijn ? Ik heb heel de dag niets gezien en jij verspeelt maar alles. Hierna ging hij het water in voor zijn laatste beurt. Gooide in en ving zijn eerste zalm. Wil jij de beurt afmaken?, vroeg hij lachend met een mooie zalm in zijn handen. Wel nee maak jij je beurt maar gewoon af, zei ik met een stem die eigenlijk iets anders bedoelde. R ging terug het water in en bij de derde worp BINGO de volgende zalm werd gehaakt en geland. Zou het echt besmettelijk zijn?

De volgende zalm-visdag op de Cathedral-beat kwam eraan. Hier hadden we beiden een hengel en mochten vissen van zonsopkomst tot 18.00 uur. Onze zon kwam wat vroeg op en om kwart voor vier ging de eerste vlieg te water. Binnen het uur waren alle hengels (8) aanwezig en werd er met regelmaat zalm gevangen. Met name de achter mij staande hengelaar had de onhebbelijkheid zalm na zalm te landen. Ook zijn vriend met wie hij een hengel deelde verstond die kunst zodat het achter mijn rug een gespetter van jewelste was. Ik wisselde van sinktip naar drijvende lijn, knoopte er mijn JP special aan (haak 14) en daar kwamen ze. Binnen twee uur had ik ZEVEN zalmen. Ja niet gevangen maar allemaal keurig verspeeld. Daar sta je dan midden in een rivier, twijfelend aan jezelf of je nou wel of niet besmet bent met het Bullisme virus. Overigens had mijn vriend, R, nee namen noem ik niet, nog geen enkele aanbeet gehad en liep waarschijnlijk net als ik hevig te twijfelen aan zich zelf. Na diep beraad leek het mij het beste om zover mogelijk van R te gaan vissen. Wellicht dat zijn invloed niet zover reikt. Met de eerste worp aan de kop van de beat werd het bewijs al geleverd. De achtste aanbeet en nu bleef de zalm wel aan de haak. Met de negende de tiende en de elfde aanbeet gebeurde hetzelfde zodat hiermee het bewijs is geleverd. Het is besmettelijk en hangt waarschijnlijk als een soort van magnetisch veld om hem heen. Mijn vriend R, nee namen noem ik niet, had nog steeds geen enkele aanbeet gehad en u kunt zich dus voorstellen hoe hij liep te b(r)ullen. Wanhopig en bijna ten einde raad verwisselde hij van aas en ving op de valreep ook 2 zalmen. De waarheid gebiedt mij te zeggen dat deze zalmen wel groter waren dan de door mij gevangen vissen. Zijn aas? vraag hem dat zelf maar.

 

Verder hebben we twee dagen doorgebracht op het estuarie van de Moy. We visten hier met zandspiering op zeeforel. Een leuke manier van vissen. Je gebruikt een ultra lichte spinhengel en laat de zandspiering zonder enige verzwaring met de stroom meedrijven. Met je vingers voel je de aanbeet. Hierop sla je niet, de eerste paar keer doe je dat dus wel en vang je niets. De forel neemt de spiering mee eet hem op. Dan sla je pas. Een soort van snoeken met een visje maar dan in het zoute water. Proefondervindelijk is tijdens deze vakantie komen vast te staan dat het zoute water een sterk remmende werking heeft op het Bullisme. Mijn vriend R, nee, namen noem ik niet, ving tijdens beide dagen MEER EN VEEL GROTERE zeeforellen dan ik. De overige dagen visten we op enige meertjes in de omgeving met wisselend succes. Het wisselende was dat we soms niks en soms wel een of twee visjes vingen.

En dan nu R1P Nee het betekent niet datgene wat u denkt. Ook het overlijden van het Bullisme wordt hiermee niet bedoeld. Eigenlijk zou deze kreet in de gehoord rubriek hebben moeten staan want uit zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat mijn vriend R, nee, namen noem ik niet, een bod heeft uitgebracht op een stuk grond zo groot als een flink voetbalveld. Op deze grond, waarop overigens een badger (dassen) gezin woont, is vroeger een bouwvergunning afgeven, iets wat onder de huidige wetgeving (gezien de ligging) niet meer kan. De locatie is absoluut uniek te noemen wat het grenst aan de rivier de Moy en wel aan het allerbeste stuk vliegviswater van deze rivier. De eventuele koper van deze grond wordt RIPerian owner en wordt automatisch lid van de vliegvisvereniging die het water ter plaatse beheerd. Dat is een slordige 25 kilometer vliegviswater. Nu wil het toeval dat er grenzend aan die grond ook nog een mooie pool is zodat je vanuit je tuintje alleen maar hoeft te wachten tot de zalmpjes, dat zijn er enige honderdduizenden per jaar, voorbij komen. Wat moet je nou met een vriend ook al is hij de drager van het Bullisme virus?