Prietpraat langs de waterkant...
(John P, 1996)

Het was een toevallige samenloop van omstandigheden toen ik al vissend met R, u weet wel, hij van geen namen, even stilstond onder een boom om even een hartversterking tot ons te nemen, toen er een wesp langs vloog met een zojuist gevangen vlieg. Hij landde op de rand van een rots die net boven het schuimende water uit stak.

De wesp begon de vleugels van zijn vangst te verwijderen, toen vanuit het niets een vogel op hem dook en hem van de rots plukte. De vogel bedacht zich, of voelde wellicht de scherpte van de angel, en liet de wesp naar beneden vallen in de voort jakkerende stroom. De wesp werd tijdens zijn stroomafwaartse reis gegrepen door een mooie forel die ons een prachtige head en tail liet zien.

"Die vis heeft trek in een pittige snack" zei ik tot R, denkend aan de scherpe angel aan het achterwerk van het insect.

"Ik vraag me af of de wesp geweten heeft wat hem ging overkomen" gaf R ten antwoord.

"Dat betwijfel ik, het ging zo snel". "De forel moet overigens nu wel weer op zijn plaats zijn teruggekeerd", zei ik al spiedend over het water.

"Erg kieskeurig is hij niet om een wesp te pakken". "Eten is eten", zei R "en als ze wespen lusten waarom dan niet er mee........"
"Ik vraag me af waar het wespennest is"? "Weet jij hoe je hun nest kunt vinden"?

"Natuurlijk", was mijn antwoord. "Je neemt eerst een stuk helder gekleurde wol, zo'n 4 meter is voldoende". " Je vangt een wesp en knoopt hem met een turtleknoop vast aan het ene eind". "Let er goed op dat de knoop in het midden van zijn lichaam zit anders verliest hij zijn evenwicht". "Laat hem vervolgens vliegen". "Natuurlijk vliegt hij direct terug naar zijn nest". "Door het gewicht van de draad zal hij langzaam vliegen zodat een en ander gemakkelijk is te volgen".

"Weet je wel dat er een vereniging is ter bescherming van wespen"? vroeg R balorig?
"Ik ben serieus, was het antwoord".

"Dat ben ik ook hoor". "De oprichting dateert al uit de vorige eeuw en ze had 4 leden". "Kwaliteit gaat boven kwantiteit". "Het zou me niets uitmaken als ik het 5e lid zou zijn".

"Wespen eten lijkt me heerlijk zowel voor ons als voor de vis"

"Dit is wel een fly only water hoor", zei ik tot R, die ondertussen tot in de uithoeken van zijn vistas opzoek was naar een klein vliegje.

"Niet elke rivier is fly only" was het antwoord.

"In ieder geval zouden we veel meer met wespen moeten vissen in plaats dat we ze een knal verkopen uit angst dat ze iemand zullen prikken, je ziet dat de forel ze pakt".

"Dat is zo", gaf ik ten antwoord. "Ik vraag me af hoe een Iibel weet dat een wesp lekker smaakt". "Zo vaak zie je ze niet boven het water".

"Hoe weetje dat krokodillenvlees lekker is?", vroeg R.

"Als iemand het op je bord lag zou je er ook van proeven". "Alleen het feit dat het op je bord wordt geserveerd geeft je de suggestie datje het kunt eten".

"En je weet, voor een forel is de hele rivier één groot etensbord".
"Alles wat met de stroom mee drijft is als geserveerd op zijn bord en hij zal alles wel eens proberen".

"Wat ik mij wel afvraag is hoe transformeert hij zo'n smerige wesp in dat Iekkere forellenvlees? en waarom smaakt een reiger, die per slot van rekening hier alleen maar van die lekkere forellen eet, zo smerig".

Ik geeuwde diep, dit stomme praten had mij hongerig gemaakt. "Je hebt toevallig niet een paar wespjes in je tas hè"?

"Ik heb wel trek".

"Sorry het is nog iets te vroeg in het jaar". "De meeste slapen nog, laten we maar weer gaan vissen".