Twee hengels op één kussen!
(Yvette, 2002)

 

 

Als klein meisje heb ik veel gevist, uren zat ik aan de waterkant te turen naar m'n dobber. Met het ouder worden verdween de hengel in de schuur en is er nooit meer uitgekomen. Tot ik ongeveer 2 jaar geleden mijn huidige vriend leerde kennen, een vlieg­visser De hengel van toen was met de vuilnisman meegegaan, dus er moest al snel een nieuwe aangeschaft worden.

Eindeloze pogingen van mijn vriend om mij aan het vliegvissen te krijgen mochten niet baten. Ik moest en zou een werphengel met een stel mooie dobbers. Het romantische beeld van vissen was voor mij nog niet veranderd. Lekker in het zonnetje aan de waterkant, turen naar je dobber.

Het dynamische van vliegvissen, het mooie van de lijn die als in slow motion door de lucht gaat, de kunstvlieg die als een echt vliegje met een elegant gebaar op het water landt, schitterend. Maar niet voor mij.

Mijn vriend en zijn vismaat vonden altijd wel een reden om mij ervan te overtuigen dat vliegvissen veel meer mogelijkheden bood dan mijn manier van vissen. Zo ook toen wij over het Oostvoornse Meer spraken. De enige manier, voor mij, om daar te kunnen vissen zou zijn met een "buldo". Ik had er nog nooit van gehoord maar vond alles best, als ik maar met mijn eigen fijne werphengel kon vissen.

De professioneel uitgedoste vliegvissers begonnen met hun rituelen. Ik vulde het plastic balletje met water en gooide met een flinke onelegante plof de buldo met het zalmeitje, vanaf het strand, een eind het water in.

De vliegvissers waadden een stuk het water in en begonnen met hun elegante manier van vissen. AI snel was het raak! Voor mij dan!!! Een forse forel had het kunstaas te pakken en probeerde daar mee weg te komen. Er ontstond direct commotie, "het is een flinke" riep de één, "houd je lijn strak" riep de ander. Ik stond er wat lacherig bij. Zo ging dat dus, de een vangt een vis en de ander maakt de show er omheen. In de schemering hoorde ik het gillende geluid van de lijn die door de forel verder het meer werd opgetrokken.

De forel werd wat rustiger en kon nu stukje bij beetje naar de kant gehaald worden, enkele pogingen om te ontkomen veroorzaakte nog wat klappen op het water. Toen was hij daar!, een mooie glanzende vis, goed doorvoed en 53 centimeter lang.

MIJN EERSTE FOREL!

Dit is geen promotieverhaal voor de werphengel, vliegvisser blijf bij je hengel want het is zo mooi om te zien, maar het kan dus wel.