Een puppy in het vliegvissen
Het vliegvissen als beginner

(Ellen R, 2003)


Hoe het allemaal begon. Toen ik Jan leerde kennen was hij fervent windsurfer. Na 1 dag aan de waterkant en het zien van zijn verheerlijkte gezicht als hij in 'planee' was geweest, begon ik er ook aan. Na de nodige op surfen gerichte vakanties, volgde er een rondreis met de door hem gebouwde camper door Europa waarbij we ook eens andere dingen wilden ondernemen. Omdat we ook door Duitsland zouden komen, kwam hij met een oude hobby op de proppen: vliegvissen. Ook bij deze hobby ging ik met hem mee naar de waterkant. Dat leek me wel zo gezellig. Ik nestelde me op een plaid met een lekker flesje wijn en een goed boek en hij ging lekker aan het vissen. Hier was ik minder enthou­siast over dan over het surfen: allereerst werd ik die avond lek gestoken door de insecten, terwijl Jan heel enthousiast stond te roepen dat het een fijne droge vlieg avond was. Bovendien zag ik hem bijna niet. Als ik net een lekker plekje zonder mieren had gevonden was hij weer ergens anders aan het vissen. Hij struinde heel de waterkant af en zag mij niet meer zitten. Verder snapte ik er ook niet zoveel van. Hij kraamde van die onzin uit: evening rise, red tag, blue winged olive, leader. Ik zag het dan ook niet zitten om dat als hobby op te pakken. Dat oeverloze gezwaai met z'n hengel. Z'n idiote outfit alsof je een verkleedpartijtje aan het doen bent en jij bent verkleed als boswachter.

En dan het ergste: niets vangen terwijl je aan alle kanten forel ziet springen. Dat was in elk geval zijn ervaring die avond.

Naarmate we de windsurf sport meer links lieten liggen, ging Jan steeds meer vissen. De windsurf bladen werden ingewisseld voor visbladen en tv avonden werden bindavon-den. De Hiswa werd vervangen door de fly fair. De bezoekjes aan de DAKA surfwinkel werden verwisseld door Wout van Leeuwen en Martin Hengelsport. Omdat ik erg nieuws­gierig ben aangelegd ging ik vaak met Jan mee. Kortom ik ging me ondanks mijn eerste ervaring toch ook verdiepen in deze vistechniek. Ik ging mee naar de bovengenoemde winkels, we planden een kampeerweekend tijdens de fly fair en ik begon tijdens vakan­ties te binden en deed af en toe een poging om te werpen. Omdat dit niet echt doelge­richt was en niet frequent plaatsvond (de ene dag 4 uur binden en dan een halfjaar niet), schoot ik er niets mee op. Daarnaast wil het geval dat ik erg eigenwijs ben en dat m.n. de werplessen bij ons nog wel eens eindigden in de discussie dat het niet aan mij lag maar aan Jans manier van lesgeven of aan de hengel. Kortom een drama en niet goed voor ons huwelijk.

Een vakantie naar Canada was voor mij een stok achter de deur om de alles of niets actie te doen. Ik zou me in de aanloop naar deze reis volledig toeleggen op het leren vliegvis­sen. Voor die vakantie moest ik weten of het leuk zou vinden of niet. Zo ja, dan zouden we in Canada relatief veel tijd besteden aan vissen. Zo nee, dan zou de vakantie meer een 'hike' karakter krijgen.

Om ons huwelijk veilig te stellen zou ik lessen gaan volgen bij de Nederlandse vliegvis-school. Eer geweldig initiatief van de VNV. Op 4 aansluitende zaterdagen dompelen ze je onder in de wereld die vliegvissen heet. De boel is heel pragmatisch en professioneel opgezet. Er zit een duidelijke logische lijn in de opbouw van de cursus wat ik heel pret­tig vond. Alle materialen zijn voorhanden en prima in orde: van vice tot hengel. Korte 'lesuren' waarbij theorie afgewisseld wordt met praktijk (werpen, binden, insecten zoe­ken of vissen). In de praktijkgedeeltes werd je in kleine groepen verdeeld waardoor je veel aandacht kreeg wat vooral bij het vissen en het werpen heel prettig was. Ondanks het professionele karakter is het ook heel gezellig, wat ook niet onbelangrijk is. Het enige wat er misschien óp aan te merken is dat je tijdens de cursus de nodige knopen leert leggen. Knopen of klitten in je draad en leader eruit halen bespreken ze niet. Raar eigen­lijk. Hier was ik na de cursus meer mee bezig dan met knopen leggen. Enfin: je begrijpt het al, na de eerste cursus dag was ik wild enthousiast maar nadat ik mijn eerste ruisvoorntjes had gevangen op de 2e cursus dag was ik niet meer te houden. Ik wist zeker dat ook dit mijn passie zou worden. Ik kon over niets anders praten en droomde er zelfs over. Jan liet alles geduldig over zich heenkomen en nam de coaching aan de waterkant op zich. Het vakantiekarakter van onze Canada reis was bepaald.