Onverwachts
(Arnold W, 2003)

 Woensdag avond 10 September laat in de avond Marcel aan de telefoon. "Hallo Arnold heb je zin orn Zaterdag naar Canada te gaan om op zalm en stealhead te vissen?" Dat was schrikken; wie wil dat nou niet, dus even overleggen met mijn (vrouw want de prijs was vrij pittig) maar ze vond het prima.

Zodoende /vertrokken we met 9 personen te weten Henk Peeters, Fons van Westerloo, Pierre Rronsgeest, Ruud Bronsgeest , Richard van den Broeck, Ton Logchies, Henk van der Kooi (cameraman Bob van visvisie) en ondergetekende naar Terrace in Canada voor Coho zalm en Stealhead en later naar Chilliwack om op de Fraser rivier op steur te vissen.

De reis ging van Schiphol via Toronto en Vancouver naar Terrase. Daar zouden we gaan vissen op de volgende rivieren, de Skeena river, de Copper River, De Kitimat river en deKalum river.

Zondag's kwamen we aan in de gastvrije Nicholas Dean Lodge in Terrase waar we wer­den ontvanger door gids Dustin. Natuurlijk wilden we direct vissen en na enig overleg werd er afgesproken om nog een paar uur van de kant te gaan vissen op de Skeena river.

De eerste dag werden er al wat Coho zalmen gevangen en door mij enkele pink zalmen die niet vers op de rivier waren, maar toch de vlieg nog pakten. Ik viste met een #8 hengel met drijvende lijn met een snel zinkende loodleader van 150 cm en een nylon tip van 13 Ibs. En soms met een zesje met een Teeny 200 lijn of drijvend. De vliegen waren felgekleurde zonkers en marabou vliegen met de hoofdkleuren rose, paars en blauw, soms verzwaard met een zilverkleurige cone head.

De volgende dag werd de groep verdeeld over drie boten die met een gids naar de ver­schillende rivieren werden gebracht. De eerste dag viste ik op de Kitimat river, een niet zo brede prachtige rivier. Daar ving ik een prachtige bull trout en weer pinks en chums die al waren afgepaaid. Ondertussen genoten we van de prachtige natuur en de motregen, de temperatuur was tussen de 7 en 12 graden celcius maar als de zon doorkwam was het al snel rond de 16 graden. Gevist met een droge lijn en een flash fly op haak 6, egg sucking leech en kleine zalm eitjes van gids Sky.

De volgende dagen gevist op de Kalum, de Copper en weer de Skeena. Op alle rivieren was vissen zonder weerhaak verplicht en dat werd regelmatig door de gidsen gecon­troleerd. Nog steeds geen stealhead gevangen. Anderen in de groep wel. De derde dag ver­speelde ik na een lange run mijn eerste stealhead die uit het water kwam, met zijn kop schudde en losschoot. Dan heb je er wel even de pest in maar dat hoort er nu eenmaal bij vooral als je weerhaakloos vist en de vis komt het water uit. Op de Skeena verspeelde ik weer een stealhead toen de knoop van de vlieg na een felle strijd brak. Weg vis. De gids zei, "Arnold je vist goed maar je hebt veel pech, morgen zal het beter gaan". Wel weer enkele pinks gevangen en kleine coho's.

Ondertussen beren, adelaars en zeehonden gezien die zich te goed deden aan de opzwemmende vissen. Maar het mooiste wat ik gezien heb was een Osprey die vanuit hoog in de lucht naar beneden dook en met een vis in zijn klauwen weer opdook en over ons heen vloog met zijn buit stevig vast in zijn klauwen.

De gidsen die we bij ons hadden gaven ons voortdurend tips hoe en waar te vissen en voorzagen ons ruimhartig van de door hen gebruikte vliegen. Het waren lange dagen met korte nachten. Het ontbijt, erg vet, bestond uit toast in gesmolten boter gedrenkt, eieren, bacon en gebakken aardappelen en soms pannen­koeken maar dan heel anders dan onze pannenkoeken. Ze waren zoet en taai. Als lunch voor onderweg twee dubbele boterhammen met ham en kaas, fruit koffie en water. Het diner bestond uit rijst met diverse groenten, of gebakken aardappelen met vlees en groente. Eenmaal hebben Richard van den Broecke en Pierre Bronsgeest voor ons en de gidsen gekookt. Een heerlijke maaltijd met soep vooraf waar ook de aanwezige gidsen vol lof over waren. Dat was nog eens wat anders dan wat ze regelmatig te eten kregen. Gids Dustin at voor drie.

We vertrokken s'morgens tussen 07.30 en 08.00 uur en bleven op de rivier tot 17.00 uur. Om 1.800 uur waren we weer bij de lodge. Dineren een glaasje wijn of whisky en dan naar bed.

De laatste dag op de Skeena, nadat ik een paar pinks had gevangen, verspeelde ik weer een stealhead. Domme pech, niets aan te doen het zat me gewoon niet mee. Plotseling kreeg ik een aanbeet en met een grote sprong kwam een grote coho uit het water en begon aan zijn run, wat een sterke vis, ik had grote moeite hem uit de kant te hou­den toen hij richting een soort beverdam zwom op 40 meter bij me vandaan ik moest zien te voorkomen dat hij die plaats bereikte want dan zou ik hem zeker verspelen, "in de boot riep de gids" de vis drillend sprong ik in de boot en koersten we naar het midden van de rivier om de vis uit de houtstapel te houden wat gelukkig lukte. Nu was het zaak de vis te landen. Ik zat in een boot die achteruit voer en keek tegen de motor aan zodat ik de vis niet kon zien. Op een gegeven moment kwam hij richting boot en alleen door snel, op aanwijzing van de gids, die "reel reel reel " riep kon ik de lijn strak houden. Na een gevecht van ongeveer vijftien minuten kon ik de vis lan­den en bleek ik een coho zalm van 16 pond geland te hebben. Mijn reis was geslaagd en mijn dag kon niet meer stuk.

De dag ernaar vertrokken we na afscheid te hebben genomen van de gidsen naar het vliegveld van Terrace om naar Vancouver te vliegen en verder per auto naar Chilliwack te reizen naar ons volgende avontuur. Vissen op steur op de beroemde Fraser river.

In Vancouver namen we afscheid van Fons van Westerloo en Henk Peeters die niet meegingen  naar Chilliwack en  door reisden  naar Amsterdam.  Bij  aankomst in Vancouver bleek onze bagage niet te zijn meegekomen. Het vliegtuig was overladen door een groep Duitsers die een stuk of zes koelboxen met zalm bij zich hadden en transit bagage ging voor. Na enige discussies over schade claims en hoe het nu verder moest kregen we te horen dat als de bagage er na 24 uur nog niet was we recht hadden op $100 om ondergoed enz. te kopen. Dus opgewekt naar de auto's en op weg naar het hotel in Chiliwack.

De hengels hadden we voor het steur vissen niet nodig. Dat wordt verzorgd door het bedrijf Lens Sportfishing Adventures die de boten, aas en hengels verzorgde. De volgende dag nog geen bagage dus ontbijten en met de boten naar de rivier om op de steur te jagen. Ik had geen idee hoe dat zou gaan en of ik het wel leuk zou vin­den. Op de stek aangekomen werd het anker uitgegooid, de hengels van aas voorzien, (stinkende stukken vis) ingooien en in de hengel steunen gezet. Vervolgens werd de volgorde van de visbeurt bepaald.

 Na enige tijd volgde de eerste aanbeet. Je moet dan wachten tot de gids "nu" roept, en dan keihard de haak zetten. De vis komt dan vaak helemaal uit het water wat een spectaculair gezicht is Daarna draai je hem binnen, wat als je een grote vangt ,wel een uur kan duren. Dat overkwam Pierre Bronsgeest met een steur van 2.32 meter. Zo kreeg iedereen zijn beurt. Ik heb er ook een gevangen en uitgedrild.
Het is allemaal wel spectaculair maar mij trekt het niet zo dus ik heb mijn volgende beurten voorbij laten gaan en lekker in het zonnetje, het was 20 graden in Vancouver, genoten van de verrichtingen van mijn reisgenoten.

Toen we terug waren in het hotel bleek de bagage nog niet gearriveerd te zijn dus had­den we recht op $100,00 om schoon ondergoed enz. te kopen. Vlug in de auto's en naar Abbisfjord waar op zondag nog een kledingzaak open was en de nodige inkopen gedaan.

De volgende dag niet meegegaan met de steurvissers maar met Ton de stad in voor enige aankopen. Die dag arriveerde eindelijk de vermiste bagage in het hotel wat een grote opluchting was. De volgende ochtend vroeg uit de veren en per auto naar Vancouver om in te checken voorde vliegreis naar huis.