Beste Kerstman
(John P en Rob B, 2005)

 

Belangrijke vraag, zo net na Sinterklaas. Wat vragen we nu aan de Kerstman. Wat zou ik nog willen? En, wellicht nog belangrijker, wat zouden mijn geliefden willen? Zonder mezelf daarbij helemaal weg te cijferen!!

Voor de oude stamvader is de keuze heel gemakkelijk. Sinds hij officieel de hengels aan de muur heeft genageld doe je hem het meeste plezier met een meertje vol forel. Afhalen van huis, droppen langs de oever en hem een complete uitrusting in de han­den stoppen: zijn flesje Chablis, gerookte zalm met sodabrood, lekker weertje, bijtgrage vissen en zijn dag kan niet meer stuk. In principe een eenvoudige wens, maar maak het maar eens waar!

En wat te doen met de matriarch van onze familie? Ik dacht een paar jaar geleden slim te zijn en haar een heel professionele rookoven cadeau te doen. Ik meende (en hoopte) dat de rook haar wel snel de oren zou uitkomen en dat het ding dan vanzelf welk weer eens mijn richting zou komen. Nou nee hoor, ze bewaakt het ding met haar leven en rookt nog steeds alles wat los en vast zit.

Nu zag ik tijdje geleden zo'n apparaat waarmee je allerlei voedsel vacuüm kon trek­ken voor je het in de vriezer stopt. Ik was onder de indruk van het gemak waarmee je dat kon doen. Maar om dat ding nou voor haar te kopen in de hoop en veronderstel­ling dat ze het ding na een tijdje wel zat is en naar mij doorschuift, da's een risico dat ik liever niet loop.

Het verdere nageslacht is al heel snel blij te maken met een flybox of een nieuwe lijn. En voor de echtgenotes ligt een mooi kookboek met de nadruk op dagvangsten regel­recht uit de rivier wel voor de hand.

Komen we nu bij heel belangrijke wensen van iemand die het hele jaar door erg braaf is geweest: die van mij. Wat heeft u, beste Kerstman, voor mij in de sok zitten? Wat ik, om te beginnen, heel erg nodig heb is een nieuw waadpak. Want waarom zit er altijd een hek of afscheiding vol met prikkeldraad tussen mij en elk stukje water dat ik wil bevissen? En waarom heeft elke struik waar ik met mijn achterwaartse worpen in verzeild raak dorens als speren zo groot? En waarom heeft elk stukje rots waar ik op ga zitten scherpere uitsteeksels dan een fakirbed? In ieder geval doet mijn huidi­ge waadpak sterk denken aan zo'n traditionele Amerikaanse lappendeken en een nieuw pak is zeker geen overbodige luxe.

En wat betere spullen, ook zoiets. Als je, zoals ik, altijd aan de rand van de financiële afgrond verkeert is iets nieuw en beters nooit weg. Oh, een superdunne en ultrastrakke hengel waarmee je een kilometertje lijn op de centimeter nauwkeurig deponeert. Wat zou dat geweldig zijn. En lijnen die er niet uit­zien als je ze zojuist door een heg heen getrokken hebt! Maar dit zijn nog maar de simpele wensen.

Maar we hebben het nu over een heel speciaal pakket onder de kerstboom van een hele brave jongen. Ik zou toegang willen hebben op een toprivier in de beste tijd van het jaar. Waar en wanneer maakt me niet precies uit als de kansen maar top zijn. Het moet wel lang genoeg zijn - de periode dan, niet zo zozeer de rivier zelf - zodat ik niet de hele tijd tegen de klok aan het vissen ben. Het komt zo zelden voor dat je kunt denken: als het vandaag niet lukt heb ik morgen nog, of anders overmorgen. Kijk, dat is nou luxe!

Ook wil ik graag binnen het gezichtsveld van mijn vrienden staan, zodat ik het kan zien wanneer ze beet hebben. Gedeeld plezier aan de rivier oever is dubbel plezier!

Verder zou ik willen dat het niet regende en natuurlijk ook dat ik wat ving. Niet direct een record, maar gewoon een stevige, goed vechtende vis. En ik zou zelf willen kun­nen beslissen of ik hem terugzet ja dan nee.

Nou beste Kerstman, da's toch niet te veel gevraagd? Ik ben wellicht niet de enige die dit gewenst heeft, maar ik ben het hele jaar toch wel heel erg goed geweest! Voor mezelf, dan wel.

En tenslotte: het is toch Kerstmis!