Vliegvissen aan de Kyll
(Edwin K, 2005)



Op donderdagavond vertrokken we met z'n zessen naar de Kyll: Willem, Thijs, Marcel, Molr Bertus en ik zei de gek. Na een rit van drie en een halfuur kwamen we in het dorpje Birresborn aan, waar we verbleven in Hotel zur Krone. Een gezellig hotel met fijne kamers en lekker eten en drinken. Na aankomst lekker mét z'n zessen een bier­tje drinken, wat zijn die biertjes daar lekker! Ik ben geen drinker, maar daar lust ik ze wel. Om een uur of één gingen we de hotelkamers opzoeken om te gaan slapen.

s'Morgens om zes uur werd ik wakker. Ik heb een ingebouwde wekker in me. Alles sliep nog! De biertjes van gisteravond, hè! Ik had trek in het ontbijt en was benieuwd naar de stand van de rivier. Ik ging het hotel uit en liep richting de rivier, de geur van vers gebakken broodjes van de nabij gelegen bakker kwam me tegemoet, heerlijk!

Bij de brug aangekomen zag ik dat het wel goed zat met de waterstand. De rivier was helder, en ik zag ook al enkele vissen staan. Ja, je weet het nooit met stromend water, één flinke bui en het water is gekleurd.

Met een goed gevoel liep ik naar het hotel terug, de anderen waren intussen ook al wakker, en na het douchen gingen we naar het ontbijt. Na een zeer stevig ontbijt, dat trouwens prima verzorgd was, trokken we onze waadpakken aan en liepen richting de rivier. We verdeelden ons in groepjes en liepen naar hopelijk visrijke stekjes. Er was weinig leven aan de oppervlakte te bespeuren, maar ja, het was nog vroeg, en meest­al gebeurt dat pas tegen de avond. Het had een paar dagen daarvoor nog gevroren, maar er werd redelijk vis gevangen vertelde de hoteleigenaar ons.

 De hengels werden opgetuigd en de eerste worpen werden gemaakt. Wat een fijn gevoel weer zo'n eerste dag op stromend water te vissen. Een prachtige omgeving en een superschone lucht. Thijs begon met een droge vlieg, en ving al snel zijn eerste forel, een prachtige beekforel en lekker fel.

Nu was het de beurt aan Marcel. Het was zijn eerste ervaring op stromend water. Na verteld te hebben wat hij moest doen, ving ook hij zijn eerste forel. Prachtig vond hij het, ik heb nog nooit iemand zo gelukkig gezien!

Wat opviel was het formaat van de vis, groot en sterk! Enkele minuten later stond Marcel weer met een kromme hengel. Hij had de smaak te pakken. Een zeer grote vlagzalm had zijn nimf gepakt, wat een joekel! ( 45 cm).

Nadat ieder zijn visje had gevangen, gingen we naar de afgesproken plaats om het middageten te nuttigen. We bakten hamburgers, dronken een biertje en genoten na van een prachtige ochtend. Tot een uur of vijf visten we verder, waarbij we nog mooie forellen en vlagzalmen wisten te strikken. Veel vis zat onder de grote zwar­te bloedzuigers. Dit was een teken dat de vis diep gevonden moest worden door mid­del van zware nimfen.

 

Nadat de waadpakken in het drooghok werden gehangen, namen we nog wat te drin­ken op het terras. Om zes uur aten we het avondmaal waarna we visten tot een uur of tien. s'Avonds werd er goed gevangen met de droge vlieg. Willem scoorde goed op een klein bruin vliegje. Ook Marcel vond het prachtig met de droge vlieg te vissen, hij viste bij de waterval en wist mooie vissen te vangen.

De volgende dag was de rivier bruin gekleurd en stond het water hoog, vanwege een heftige onweersbui eerder die nacht. Het was die dag hard werken voor een paar vis­sen, je moest de vis opzoeken door stijf in de kant te gooien. Naar de avond toe werd het water gelukkig weer wat helderder en zag je ook weer vis stijgen.

Marcel stond op zijn gemak bij de waterval te vissen, toen hij opeens verstoord werd door een kudde olifanten, naar hij dacht. Het was een van de Belgen die de avond daarvoor waren aan­gekomen! Als een gek waadde hij door het water, achter Marcel langs. Opeens was hij weg en zat hij een meter of twee onder water. De Belg had het wel heel letterlijk geno­men om de vis diep te zoeken! Er werden die avond weer mooie vissen gevangen, ook door Nol en Bertus. Petje af voor Nol, die met zijn 73 jaar nog door de rivier waadt!

De laatste dag is aangebroken, nog een halve dag vissen voordat we weer naar huis gaan. Ik had besloten die dag lekker te gaan struinen en heel kort voor me te gaan vissen met zware nimfen. Het was een goede keuze. Ik ving nog negen mooie vissen, waaronder forellen en ook nog twee zeer grote vlagzalmen (ze zitten er dus nog steeds).

Maar aan alles komt een eind, zo ook aan dit heerlijke weekend aan de Kyll. Na nog een biertje te hebben gedronken op het terras reden we om half twee weer richting Vlaardingen.