Vliegvissen in Tsjechië
(Jan K, 2005)

 

 Zoals bijna traditie begint te worden, zijn ook dit jaar John Martienus (John is trou­wens nog steels geen lid van Kunst en Vliegwerk), Fokko, Ted en Jan Kolman een week gaan vissen in het buitenland. Op internet vonden we een adres in Borova, een klein dorp in Noord Bohemen, Tsjechië.

Borova ligt bij de wat grotere stad Nachod en is vlak bij de Poolse grens. De rivier waar onder andere in gevist kan worden is de Methuje. Na het nodige overleg, veel zoek­werk op internet, informatie op de clubavonden van Kunst en Vliegwerk en de vele bezoeken aan, en praatjes bij Wout van Leeuwen, Rien Rotfutz en bij Martin werd besloten om een tiental verschillende vliegen/nympfen te maken om mee te nemen.

De taken werden verdeeld zodat iedereen voor iedereen een paar vliegen zou bouwen. John verzamelt alleen vliegen en vindt dat het gepruts niks voor hem is, dus die werd van deze belangrijke taak ontheven. Als compensatie hiervoor zorgde John voor chips, zoutjes, whisky, sherry (eigenlijk alleen voor Ted en John), koffie en niet te vergeten de boterkoek etc. om onderweg de inwendige mens aan zijn trekken te laten komen. Er werd zelfs een apparaat gemaakt om zelf leaders te twijnen en Jan maakte voor alle deelnemers aan deze expeditie 4 leaders. Voor elke leader was ongeveer 35 meter 0,12mrn nodig. Dus tel uit je winst.

 Na al deze voorpret was het op 1ste Pinksterdag dan eindelijk zover. Iedereen werd keurig door Ted thuis opgehaald en toen alles en iedereen aan boord was, reden we ongeveer 03:00 uur Zoetermeer uit. Het is het wonderbaarlijk hoeveel spullen er in de achterbak van een Mazda 6 passen.

4 weekendtassen met de inhoud voor een week !?!?!?

4 waadpakken + l reserve want je weet maar nooit.
4 paar waadschoenen.

8 hengels + l reserve want je weet maar nooit.

4 tassen met visspullen en het nodige reservemateriaal, want je weet maar nooit.

1 koffer met nog een tas met bindspullen, want je weet maar nooit.

De nodige hoeden, petten, schepnetten.

Als je deze uitdragerij zag, leek het wel of we nooit meer terug zouden komen. Na een voorspoedige reis van ongeveer 1200 km, en een, volgens de chauffeur van dienst onterechte, bekeuring van 30,- euro voor te hard rijden in een dorp ergens in Tsjechië. Via Keulen, Frankfurt, Nurnberg, Pilzen, Praag en Nachod kwamen we om +/-17:00uur op de plaats van bestemming.

Onze gastheer Jhindrich (voor het gemak heette hij de rest van de week Hendrik-Jan) stond ons al op te wachten met een welkomstborrel. Die borrel bleef trouwens niet beperkt tot de eerste dag. Het was veelal Tsjechische Wodka. Dat spul stoken ze vol­gens mij ook in de straalmotor van een F16.Onze gastheer had reeds voor de, bij de prijs inbegrepen, benodigde visvergunningen gezorgd. Na die borrel gingen we onder aanvoering van Hendrik-Jan, de eerste keer naar de rivier de Methuje.
Het stuk waar we mochten vissen, ligt ineen bosrijk dal en zag er met het zonnige weer en het jonge groen van het bos adembenemend uit. Meteen maar de waadpakken aan, hengels opgetuigd en na het bijzonder waardevolle advies van Hendrik-Jan om een droge of een natte vlieg te nemen, voor de eerste keer het stromende water van de rivier in.
 

 Het resultaat van deze eerste dag was 1 klein maar schitterend getekend en fel vech­tend bruin forelletje. Zoals te verwachten, bleek het vliegvissen met een droge vlieg op stromend water wel effe wat anders dan in een polderslootje in Nederland. Je ziet aan de andere oever van de rivier, in een relatief rustig stukje een vis azen. Je weet je droge vlieg redelijk in de buurt van dat plekje neer te laten komen. Doordat je vliegenlijn echter in het sneller stromend gedeelte is geland, gaat je vlieg er als een speedboot vandoor en je in een bocht liggende lijn achterna, de forel verbaasd ach­terlatend. De truc om dat te voorkomen, werd na het voortreffelijke diner van Hendrik-Jan met veel deskundigheid besproken onder het genot van een biertje en de nodige andere al dan niet alcoholische versnaperingen, waarbij bleek dat Jan opeens ook Whisky lustte. Ook de, door John meegebrachte, Oude Beemster kaas smaakte uitste­kend. Hierbij ontstond een discussie, waarbij John beweerde dat deze kaas op z'n lek­kerst is als je er hele kleine stukjes tegelijk van neemt. Tenminste de helft van de aanwezigen was het hier niet mee eens. Hoe het ook zij, de kaas ging op en was lekker (ook de grote stukken).

Na een vermoeiende reis, de eerste vis, de eerste welkomst-versnaperingen gingen we, voldaan en vol verwachting voor de visserij van de volgende dag, naar bed. Fokko en Jan in een kamer beneden, want die snurken allebei. Ted en John op de eerste ver­dieping. De eerste nacht is Fokko maar op de bank in de huiskamer gaan liggen, want de geluiden die Jan in zijn slaap produceert zijn oorverdovend. De tweede nacht is Jan maar op de bank in de huiskamer gaan liggen, want de geluiden die Fokko in zijn slaap produceert zijn nog oorverdovender. De derde nacht en de rest van de week, werd er 's avonds eerst een bed naar de huiskamer gesleept, en konden beiden slapen en werd hun synchroon gesnurk tot in de wijde omtrek gehoord.

Wederom onder begeleiding van Hendrik-Jan, de tweede dag in de ochtend uren naar een ander stuk van de Methuje. Alleen onze gastheer ving een paar visjes, en wij hele­maal niks, behalve de nodige boomtakken en blaadjes. Tussen de middag zijn we gaan eten in restaurant Peklo aan de rivier. Voor een bedrag waarvoor je hier in Nederland alleen je auto mag parkeren, eet je daar voortreffelijk. De rest van de week zijn we daar ook maar naar toe gegaan.

 

 's Middags een andere plek van de rivier afgestruind. De vangst was erg verschillend. Degene met de minste vis had er niet één en de meeste in +/- 1,5 uur 15 stuks. Op dinsdag, na weer een voortreffelijk ontbijt, zijn we gaan "shoppen" in Dobruska, een stadje ongeveer 10 km van Borova. Daar was een hengelsportzaak met enige vliegvis-spullen. Je kon daar vliegen kopen voor een prijs waarvoor je Nederland amper een lege haak kan aanschaffen. Het oog wil ook wat, dus daar verschillende visspeldjes gekocht om o.a. de vis hoed/pet "op te leuken". Verder verkochten ze daar hengels en reels/'molens waarmee je een vrachtwagen kan optillen. Nooit geweten dat er in Tsjechië zulke enorme vissen voorkomen????? Ook op de plaatselijke markt werd voor de vissport uitstekend te gebruiken kleding verkocht voor prijzen die wij niet voor mogelijk houden.

In de middag nog weer naar de Methuje en iedereen had een paar visjes (We begin­nen het te leren),

Op woensdag met Hendrik-Jan naar een ander, iets kleiner riviertje in de buurt van Nachod, getogen. Toen we ons bij de rivier aan het kleden waren en de hengels optuig­den, zag het er veelbelovend uit, gezien het aantal azende vissen. Op het moment dat we begonnen te vissen begon het te regenen en werd er op een klein verdwaald bruintje na, helemaal niets meer gevangen. Een beetje teleurgesteld en met natte vliegvesten en hoeden zijn we terug naar ons tijdelijk huis gegaan. Aangezien het weer er niet beter op werd, werd er een rust/slaapmiddag ingelast. Ted en John sliepen als rozen, Jan bond er rog wat vliegjes bij en Fokko snurkte zo hard, dat Jan de eenden-kontveertjes iedere keer weer bij elkaar moest zoeken. Maar ook met dit weer vond Hendrik-Jan het om 17:00uur de hoogste tijd voor een glas vliegtuigbenzine.

Op donderdag met schitterend weer, verschillende stekkies in de Methuje afgestruind. Jan wist het te presteren om ongeveer een uur bezig te zijn om een vis te vangen die iedere keer op de zelfde plaats aan het azen was. Maar de aanhouder wint, en uiteindelijk liet deze ongeveer 25 cm grote bruine forel zich toch verschalken. Op dezelfde stek werd die middag door Fokko ook de eerste Vlagzalm boven water gehaald. Met zijn schitterend rood gerande rugvin deed hij zijn naam alle eer aan.

 

Intussen vrijdag geworden, dus alweer de laatste visdag. (Hoe kan dat toch dat zulke dagen 3x zo snel gaan als de dagen op mijn werk). Ook deze dag de nodige kopvoorns, vlagzalmen, regenboog- en bruine-forellen gevangen. Maar over de geldigheid van enkele van deze vangsten ontstond de nodige discussie. Op een bruggetje stond een man stukjes brood te gooien, en daar kwam nogal wat vis op af. Jan plaatste zijn vlieg tussen de broodkorsten en ving op deze manier 1 kopvoorn en 1 bruine forel. Volgens enige reisgenoten was dit illegaal en dus telden deze door het brood op de verkeerde vin gezette vissen niet mee. Uiteraard was Jan het met deze stellingname geheel oneens. Ook werd er een bruine forel gevangen met slechts 1 oog. Hiervan werd gesteld dat dit niet volgens de regels van de kunst is, want een invalide vis telt niet.

Op vrijdag avond alle schoenen (ook de volledig kapotte schoenen van Fokko) en waadpakken schoongespoeld in de badkuip zodat je er na afloop ongeveer spinazie in kon zaaien. Maar ook dit hebben we opgeruimd. Alles buiten te drogen gehangen en nadat John, al scheldend dat we een stelletje viezerikken waren, de gang had aangedweild, waren we klaar voor de terugreis.

Wonder boven wonder paste op zaterdagmorgen alles weer in de Mazda. Onderweg nog even gestopt bij de Asian Market bij de Tsjechisch-Duitse grens. Daar is van alles te koop op gebied van kleding, schoenen tassen etc. Nog nooit zoveel namaaktroep bij elkaar gezien. Officieel worden er geen sigaretten verkocht, maar als je er om vraagt wordt er even gebeld en komt er plotseling iemand aanhollen met de nodige sigaret­ten onder zijn jas verstopt. Veel goedkoper dan in Nederland en met Russische letters op de verpakking ????????????

Onder het eten op de terugweg, ontstond de discussie : Waar gaan we volgend jaar naar toe? De meningen zijn nog niet helemaal op een lijn, maar geloof me, dat komt vast wel weer goed.